Navigation Menu+

Γιώργος Σαραντάρης 1908-1941 (Η μεγαλύτερη ποιητική μας απώλεια)

Posted on Feb 12, 2015 | 2 comments

Σαρανταρης

 

Ίσως δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε πως την δεκαετία του 1930 (την δεκαετία δηλαδή που γεννιόντουσαν οι ποιητές της λεγόμενης δεύτερης μεταπολεμικής ποιητικής γενιάς) ο Σαραντάρης (ο οποίος διέσχιζε μόλις την τρίτη δεκαετία της ζωής του) ήτανε ο λαμπρότερος ‘Ελληνας ποιητής. Θα τολμήσουμε να πούμε: Πιο λαμπρός ακόμη και απ’ τον Σεφέρη και τον Ελύτη. Έτσι λοιπόν ο τραγικός του θάνατος το 1941 από τύφο υπήρξε η μεγαλύτερη ποιητική μας απώλεια.

Therefore it is not coming as a surprise the fact that Helenic Poetry said about him:

Blessed are my children. I love them all. Sarantaris was my most beloved one. And she quoted:

 


 

Πόσο αγαλλιάζω

καθώς βλέπω σιγά σιγά

τις ρίζες τους

να φτερουγίζουν

και θα γίνεται πουλί

ο χρόνος

κι ο τάφος σας

δισέγγονα μου

μια όαση στο θάνατο.

 


 

Παρακάτω  θα παρουσιάσουμε κάποια ποιήματα απ’ το βιβλίο “Γιώργος Σαραντάρης, Ποιήματα; Τόμος Τέταρτος, 1936-1938″ απ’ τις εκδόσεις GUTENBERG, 1987.

 Όπως και την μεταποίηση τους απ’ τον Μενέλαο Καραγκιόζη.

 

“Στίχοι που μου ήρθανε στη γέφυρα ενός βαποριού”, Σελίδα 227.

Ραγδαία θα σβήσουμε, όλοι θα πεθάνουμε

Ο εφιάλτης με τα κύματα στον ώμο

Μεταφράζω την θάλασσα βιαστικά

Δεν υπάρχουν ζώα φυτά ορυκτά

Δεν υπάρχει παρά ο άνθρωπος

Που δεν είναι ο θνητός εκείνος!

Όλα τα ποιήματα μου θίγονται από τον ουρανό

Που όπως δεν σαλεύει

Δεν επιθυμεί

Δεν χαιδεύει τη θάλασσα

Ο ουρανός μας που δεν έχει σχήμα.


 Και η μεταποίηση του απ’ τον Καραγκιόζη:

 

Καρα

 Εισπνέοντας στάχτες αλήθειας

τον ουρανό θα σβήσω

δια πυρός και σιδήρου.

Σαν σκοτάδι ξαγρυπνώ και χαιδεύω

τους εφιάλτες της νύχτας.

Άνθρωπος η ζώο ότι κι αν είσαι

δεν έχει σχήμα η ψυχή σου.

Λησμονημένος ο βυθός απομακρύνεται

στον εαυτό του.

Με ασάλευτο χώμα σκεπασμένοι

οι νεκροί δεν επιθυμούν

να ξυπνήσουν.

Βιαστικά η θάλασσα τρέχει

ν’ αγκαλιάσει τα κύματα της.

Ποιητή τι όμορφα που

μεταφράζεις την σιωπή.

Με γαλήνια ειρωνεία

θίγεις ήλιε τα μυστικά

της παγωμένης λίμνης.

Απερίγραπτος ο νους των φυτών

ευωδιάζει υπαίθριο δάκρυ.


1η Ημερίδα Μανδραγόρας “

 

 

Σαρανταρης1

 

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΩΛΕΙΑ

 


 

“Ένα Στόμα”, Σελίδα 225.

Ένα στόμα μας τρομάζει όλους

Ανεπιτήδευτο άγγιγμα

Η ευθύτητα ενός προορισμού

Που δεν αφήνει το χώμα

Και αποβλέπει σ’ ένα λιτό

Μαύρο σκοτάδι.

12.10.1937

 


 

Και η μεταποίηση του απ’ τον Καραγκιόζη:

 

Καρα

Ανεπιτήδευτο σκοτάδι

τα μαύρα σου μάτια που αγναντεύουν;

Λιτός ο προορισμός της ευθείας

το άγγιγμα του θανάτου άσαρκο.

Σαν λιωμένο χιόνι υπνο-

δακρύζουν τα όνειρα.

Με τρομάζεις ζωή

σε τι αποβλέπεις;

Κλάψε τυφλό μάτι

και στάξε το θλιμμένο σου φως.

Καμπουριασμένη  η σάρκα

σηκώνει το βάρος της ψυχής.

Η ποιητική σου υπόληψη

ακέραιε στοχαστή

σε εγκωμιάζει.

 


“Είταν καιρός”, Σελίδα 391.

 

Είταν καιρός που η άνοιξη

Μας αγαπούσε ακόμα

Μας έστελνε πουλιά

Να κελαηδήσουν

Και με τις ώρες μας

Να περπατήσουν συντροφιά

18.10.1938


Και η μεταποίηση του απ’ τον Καραγκιόζη:

 

Καρα

Η άνοιξη κελαηδούσε

κι εμείς περπατούσαμε

συντροφιά με τα πουλιά.

Επιτέλους άνθισε η

ψυχή του ανθρώπου.

Τις χαρούμενες ώρες αγκάλιαζε

ο  καιρός ευτυχισμένος.

Ήταν τότες που ακόμη

μας αγαπούσε η ζωή.


 

 “Ο ουρανός μύριζε δυόσμο”, Σελίδα 383.

Ο ουρανός μύριζε δυόσμο

Μα ποιός μας φύλαγε

Σαν περπατούσαμε;

Αχλάδια τρώγαμε

Ποιός μας καρτέραγε

Όξω απ’ τον κήπο

Ποιος ενοχλούσε

Την ομιλία μας

Και πηγαινοέρχοταν

Σαν σύννεφο

Ενώ είταν τέλεια

Η μοναξιά μας

Ο ουρανός μύριζε δυόσμο.

12.8.1938


 

Και η μεταποίηση του απ’ τον Καραγκιόζη:

 

Καρα

Τρώγαμε τις σκέψεις του νου

και ταίζαμε την γνώση

περπατούσαμε σιωπηλοί

στον κήπο της αιώνιας φωνής

πηγαινοερχόταν νεογέννητη η ζωή

ετοιμοθάνατη

σαν σύννεφο η ψυχή

ξαπλωμένη πάνω στη σάρκα

η μοναξιά μάς καρτέραγε

ο ουρανός δεν ενοχλούσε τα άστρα.

Σαν να ενσαρκώθηκε ο θεός

αν κι εσείς τον καταραστήκατε

εκείνος σας ευλόγησε

όπως όταν τα σπλάχνα

θεοπλάθουν τις ψυχές τους

στο απειροελάχιστο όριο

σχεδόν ταυτόσημες.


 

“Εποχές και Συγγραφείς ΕΤ1″

 

 


 

2 Comments

  1. I like the valuable information you provide in your articles. I’ll bookmark your blog and check again here regularly. I am quite sure I’ll learn plenty of new stuff right here! Best of luck for the next!

  2. I definitely wanted to type a remark in order to say thanks to you for the precious tips and tricks you are posting here. My time-consuming internet investigation has at the end been rewarded with reputable strategies to write about with my pals. I ‘d admit that we readers actually are unequivocally fortunate to exist in a fabulous community with very many wonderful individuals with very helpful tactics. I feel rather fortunate to have discovered your weblog and look forward to really more awesome times reading here. Thanks once again for all the details.

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>