Navigation Menu+

ELIOT, TRANSLATION, META/POETICS

Posted on Jan 1, 2018 | 0 comments

 

Image result for eliot photos

 

Ο ΕΛΙΟΤ ΣΥΝΔΥΑΖΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΑΡΕΤΕΣ

(Η ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΣΠΑΝΙΑ)

ΗΤΑΝ:

ΙΔΙΟΦΥΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΨΥΧΗ

ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ

 (ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΡΩΤΕΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΥΜΑΘΕΙΑ)

 


 

ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΑΦΝΙΚΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΦΕΡΗ

(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΗΣ ΧΩΡΑΣ, 1936)

ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΓΛΟΣΑΞOΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ

ΗΤΑΝ ΣΑΝ Ν΄ΑΝΟΙΓΕ ΤΑ ΠΑΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

ΘΑΛΑΣΣΟΓΕΝNΗΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΙΗΣΗΣ

 

ΦΥΣΙΚΟ ΗΤΑΝ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ

 

Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΓΕΝΙΑ

ΗΤΑΝ ΙΣΩΣ ΚΙ Η ΠΙΟ ΤΥΧΕΡΗ

ΑΦΟΥ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ (ΕΦΗΒΙΚΗ ΤΟΤΕ ΓΕΝΙΑ ΠΟΙΗΤΩΝ)

ΠΟΥ ΓΕΥΤΗΚΕ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ

ΤΗΣ ΣΕΦΕΡΙΚΗΣ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑΣ

 

 

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΕΔΩ:

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΦΡΩΝ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΤΑΚΗΣ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ, 1964

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑ/ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΔΡΑΣΚΕΛΙΣΜΑ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΟ ΤΟΥΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

ΤΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ, 2017/18

ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ (ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΕΙΤΟ ΚΥΡΟΥ, 1971):

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΦΡΩΝ-ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΕΛ

 

 

ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΛΑΘΗ


 

ΘΩΜΑΣ ΕΛΙΟΤ, Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΦΡΩΝ

ΤΑΚΗΣ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ/ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ, ΜΕΤΑ/POETICS


Image result for eliot quotes

 


 

ΘΩΜΑΣ ΕΛΙΟΤ, Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΦΡΩΝ

ΜΕΤΕΦΡΑΣΗ ΤΑΚΗΣ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ, 1964

 

Ι

Because I do not hope to turn again

Because I do not hope

Because I do not hope to turn

Desiring this man’s gift and that man’s scope

I no longer strive to strive towards such things

(Why should the aged eagle stretch its wings?)

Why should I mourn

The vanished power of the usual reign?

Because I do not hope to know again

The infirm glory of the positive hour

Because I do not think

Because know I shall not know

The one veritable transitory power

Because I cannot drink

There, where trees flowers, and springs flow, for there is

nothing again

Because I know that time is always time

And place is always and only place

 

Image result for GIF STARS

I

Επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω πάλι

Επειδή δεν ελπίζω

Eπειδή δεν ελπίζω να γυρίσω

Επιθυµώντας το δώρο τούτου του ανθρώπου

και την προοπτική εκείνου του ανθρώπου

∆εν προσπαθώ πια ν’ αγωνισθώ για τέτοια πράγµατα

Γιατί αλήθεια, ο αετός ο γερασµένος θα τανύση τα φτερά του;

Γιατί αλήθεια θα µοιρολογώ

Την εκµηδενισµένη δύναµη της συνηθισµένης βασιλείας;

Επειδή δεν ελπίζω να γνωρίσω πάλι

Την ανήµπορη δόξα της θετικής ώρας

Επειδή δεν σκέπτοµαι

Επειδή γνωρίζω ότι δεν θα γνωρίσω

Την µια αυθεντική πρόσκαιρη δύναµη

Επειδή δεν µπορώ να πιώ

Εκεί, που τα δέντρα ανθούν καί οι πηγές ρέουν, γιατί δεν υπάρχει τίποτα πάλι

Επειδή γνωρίζω ότι ο χρόνος είναι πάντα χρόνος

Κι ο τόπος είναι πάντα και µόνον τόπος


 

And what is actual is actual only for one time

And only for one place

I rejoice that things are as they are and

I renounce the blessed face

And renounce the voice

Because I cannot hope to turn again

Consequently I rejoice, having to construct something

Upon which to rejoice

And pray to God to have mercy upon us

And I pray that I may forget

These matters that with myself I too much discuss

Too much explain

Because I do not hope to turn again

Let these words answer

For what is done, not to be done again

May the judgement not to be too heavy upon us

Because these wings are no longer wings to fly

But merely vans to beat the air

The air which is now thoroughly small and dry

Smaller and dryer than the will

Teach us to care and not to care

Teach us to sit still.

Pray for us sinners now and at the hour of our death

Pray for us now and at the hour of our death.

 

Image result for GIF STARS

 

Και ό,τι είναι αληθινό είναι αληθινό µόνο για κάποιο χρόνο

Και µόνο για κάποιο τόπο

Χαίρω γιατί τα πράγµατα είναι όπως είναι

Κι αποκηρύσσω το ευλογηµένο πρόσωπο

Κι αποκηρύσσω την φωνή

Επειδή δεν µπορώ να ελπίζω πως θα γυρίσω πάλι

Έτσι χαίρω έχοντας να οικοδοµήσω κάτι

Που γιαυτό να χαίρω

Και προσεύχοµαι στον Θεό να µας ελεήση

Και προσεύχοµαι για να µπορώ να ξεχάσω

Αυτά τα πράγµατα που µε τον εαυτό µου τόσο κουβεντιάζω4

Και τόσο εξηγώ

Επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω πάλι5

Ας απαντήσουν αυτές οι λέξεις

Για ό,τι έγινε, να µη γίνη πάλι

Είθε η κρίση να µην πέση πολύ βαριά πάνω µας

Επειδή αυτά τα φτερά δέν είναι πια φτερά γιά νά πετάξουν

Αλλά µόνο ριπίδια για να χτυπούν τον αέρα

Τον αέρα που τώρα είναι ολοκληρωτικά ξερός και λίγος

Λιγώτερος, ξερώτερος κι από την θέληση

Μάθε µας να φροντίζουµε και ναδιαφορούµε

Μάθε µας να στεκόµαστε σιωπηλοί

∆εηθήτε για µας τους αµαρτωλούς τώρα και την ώρα του

θανάτου µας

∆εηθήτε για µας τώρα και την ώρα του θανάτου µας.


 

ΙΙ

Lady, three white leopards sat under a juniper-tree

In the cool of the day, having fed to satiety

On my legs my hart my liver and that which had been

contained

In the hollow round of my skull. And God said

Shall these bones live? shall these

Bones live? And that which had been contained

In the bones (which were already dry) said chirping:

Because of the goodness of this Lady

And because of her loveliness, and because

She honours the Virgin in meditation,

We shine with brightness. And I who am here dissembled

Proffer my deeds to oblivion, and my love

To the posterity of the desert and the fruit of the gourd.

It is this which recovers

My guts the strings of my eyes and the indigestible portions

Which the leopards reject. The Lady is withdrawn

In a white gown, to contemplation, in a white gown.

Let the whiteness of bones atone to forgetfulness.

There is no life in them. As I am forgotten

And would be forgotten, so I would forget

Image result for GIF STARS

ΙΙ

∆έσποινα, τρεις λευκές λεοπαρδάλεις κάθισαν κάτω από µιαν άρκευθο

Όταν δροσίζει η µέρα, έχοντας φάει µέχρι κορεσµού

Από τα πόδια µου την καρδιά µου το συκώτι µου κι εκείνο που βρισκόταν

Μέσα στο κοίλο του κρανίου µου. Καί ο Θεός είπε

Θα ζήσουν αυτά τα οστά; Θα ζήσουν

Αυτά τα οστά; Κι εκείνο που βρισκόταν

Μές στα οστά (που ήταν πια ξερά) είπε τερετίζοντας:

Λόγω της καλωσύνης αυτής της ∆έσποινας

Και λόγω της καλλονής της και επειδή

Τιµά την Παρθένο όταν διαλογίζεται

Ακτινοβολούµε γεµάτα φως. Κι εγώ που εδώ κρύβοµαι

Προσφέρω τα έργα µου στη λήθη και την αγάπη µου

Στους εκγόνους της ερήµου και στον καρπό της κολοκυθιάς.

Είναι αυτό που συνεφέρνει

Τα σπλάχνα µου τα νεύρα των µατιών µου και τα µέρη τα δύσπεπτα

Που οι λεοπαρδάλεις πετούν.  Η ∆έσποινα αποσύρθηκε

Σε µια λευκήν εσθήτα, στην περισυλλογή, σε µια λευκήν εσθήτα.

Άφησε τη λευκότητα των οστών να εξιλεωθή στη λησµοσύνη

∆εν υπάρχει ζωή µέσα σαυτά. Όπως είµαι λησµονηµένος

Και θα ήµουν λησµονηµένος, έτσι θα λησµονούσα

 


 

 

Thus devoted, concentrated in purpose. And God said

Prophesy to the wind, to the wind only for only

The wind will listen. And the bones sang chirping

With the burden of the grasshopper, saying

Lady of silences

Calm and distressed

Torn and most whole

Rose of memory

Rose of forgetfulness

Exhausted and life-giving

Worried reposeful

The single Rose

Is now the Garden

Where all loves end

Terminate torment

Of love satisfied

The grater torment

Of love satisfied

End of the endless

Journey to no end

Conclusion of all that

In inconclusible

Speech without word and

Word of no speech

Grace to the Mother

Image result for GIF STARS

Έτσι αφοσιωµένος, συγκεντρωµένος στο σκοπό. Και ο Θεός είπε

Προφήτευσε στο πνεύµα, στο πνεύµα µόνο γιατί µόνο

το πνεύµα θα προσέξη. Και τα οστά τραγούδησαν τερετίζοντας

Με το βάρος της ακρίδας, λέγοντας

∆έσποινα των σιωπών

Ήρεµη και καταπονηµένη

Κοµµατιασµένη και τελείως άρτια

Ρόδο της ανάµνησης

Ρόδο της λήθης

Εξουθενωµένη και ζωοδότρα

Βασανισµένη αναπαυµένη

Το µόνο Ρόδο

Είναι τώρα ο Κήπος

Που όλες οι αγάπες τελειώνουν

Εξαντλήσου µαρτύριο

Του ανεκπλήρωτου έρωτα

Το µεγαλύτερο µαρτύριο

Του εκπληρωµένου έρωτα

Τέλος του ατέλειωτου

Ταξειδιού στο χωρίς τέλος

Κατάληξη όλου εκείνου

Που είναι ακατάληκτο

Οµιλία χωρίς λέξη και

Λέξη καµιάς οµιλίας

Χάρις στην Μητέρα

 

 


 

For the Garden

Where all love ends.

Under a juniper-tree the bones sang, scattered and shining

We are glad to be scattered, we did little good to each other,

Under a tree in the cool of the day, with the blessing of sand,

Forgetting themselves and each other, united

In the quiet of the desert. This is the land which ye

Shall divide by lot. And neither division nor unity

Matters. This is the land. We have our inheritance.

Image result for GIF STARS

Για τον Κήπο

Που όλη η αγάπη τελειώνει.

Κάτω από µιαν άρκευθο τα οστά υµνούσαν, διασκορπισµένα και λάµποντα

Χαιρόµαστε όντας διασκορπισµένα, µικρό καλό κάναµε το

ένα στ‘ άλλο,

Κάτω από ένα δέντρο όταν δροσίζη η µέρα, µε την ευλογία

της άµµου,

Ξεχνώντας τον εαυτό τους και το ένα τ‘ άλλο, ενωµένα

Στην ησυχία της ερήµου. Αυτή είναι η γη

Που θα χωρίσετε µε κλήρο. Και που ούτε ο χωρισµός ούτε η

ενότητα

Ενδιαφέρει. Αυτή είναι η γη. Έχουµε την κληρονοµία µας.


 

III

At the first turning of the second stair

I turned and saw below

The same shape twisted on the banister

Under the vapour in the fetid air

Struggling with the devil of the stairs who wears

The deceitful face of hope and despair.

At the second turning of the second stair

I left them twisting, turning below;

There were no more faces and the stair was dark,

Image result for GIF UNIVERSE

 

Στο πρώτο γύρισµα της δεύτερης σκάλας

Γύρισα και είδα κάτω

Το ίδιο σχήµα να συστρέφεται στην κουπαστή

Κάτω απτον αχνό στον βρωµισµένο αέρα

Σ‘ έναν αγώνα µε το δαιµονικό της σκάλας που φοράει

Το απατηλό πρόσωπο της ελπίδας και της απόγνωσης.

Στο δεύτερο γύρισµα της δεύτερης σκάλας

Τ‘ άφησα να συστρέφωνται, γυρνώντας κάτω.

∆εν υπήρχαν πια πρόσωπα και η σκάλα ήταν σκοτεινή,

 


Damp, jagged, like an old man’s mouth drivelling, beyond

repair,

Or the toothed gullet of an aged shark.

At the first turning of the third stair

Was a slotted window bellied like the fig’s fruit

And beyond the hawthorn blossom and a pasture scene

The broadbacked figure drest in blue and green

Enchanted the maytime with an antique flute.

Blown hair is sweet, brown hair over the mouth blown,

Lilac and brown hair;

Distraction, music of the flute, stops and steps of the mind

over the third stair,

Fading, fading; strength beyond hope and despair

Climbing the third stair.

Lord, I am not worthy

Lord, I am not worthy

but speak the word only.

Image result for GIF UNIVERSE

Υγρή, σακατεµενένη, σαν το στόµα γέρου που σαλιάζει,

χωρίς γιατριά,

 Η τον οδοντωτό οισοφάγο γερασµένου σκυλόψαρου.

Στο πρώτο γύρισµα της τρίτης σκάλας

Ήταν ένα θυριδωτό παράθυρο κοιλιασµένο, σαν τον καρπό συκιάς

Και πέρα από το άνθος του λευκάκανθου και µια ποιµενική σκηνή

Η φαρδύπλατη µορφή ντυµένη σε γαλάζια και πράσινα

Εµάγευε τον Μάη µ‘ έναν αρχαίο αυλό.

Τα ελεύθερα στον άνεµο µαλλιά είναι γλυκά,

τα καστανά µαλλιά στο στόµα γυρισµένα.

Πασχαλιά και καστανά µαλλιά.

∆ιατάραξη, µουσική του αυλού, στάσεις και βήµατα του νου πάνω απτην τρίτη σκάλα,

Εξασθενίζουν, εξασθενίζουν. ∆ύναµη πέρα απτην ελπίδα και την απόγνωση

Ανεβαίνοντας την τρίτη σκάλα.

Κύριε, ουκ ειµί ικανός

Κύριε, ουκ ειµί ικανός

αλλά µόνον ειπέ λόγον.


 

ΙV

Who walked between the violet and the violet

 Who walked between

The various ranks of varied green

Going in white and blue, the Mary’s colour,

Talking of trivial things

In ignorance and in knowledge of eternal dolour

Who moved among the others as they walked,

Who then made strong the fountains and made fresh the

springs

Made cool the dry rock and made firm the sand

In blue of larkspur, blue of Mary’s colour,

Sovegna vos

Here are the years the walk between, bearing

Away the fiddles and the flutes, restoring

One who moves in the time between sleep and waking,

wearing

White light folded, sheathed about her, folded.

The new years walk, restoring

Through a bright cloud of tears, the years, restoring

With a new verse the ancient rhyme. Redeem

The time. Redeem

The unread vision in the higher dream

While jewelled unicorns draw by the gilded hearse.

 

Image result for GIF UNIVERSE

 

ΙV

Ποιά περπατούσε ανάµεσα στο µενεξεδί και το µενεξεδί

 Ποιά περπατούσε ανάµεσα

Στους διάφορους στοίχους των ποικίλλων πράσινων

Ντυµένη σε λευκό και σε γαλάζιο, της Μαρίας το χρώµα

Μιλώντας γιασήµαντα πράγµατα

Αγνοώντας και γνωρίζοντας την αιώνια οδύνη

Ποιά κινιόταν ανάµεσα στους άλλους καθώς περπατούσαν,

Ποιά τότε δυνάµωσε τους πίδακες και φρεσκάρισε τις πηγές

Έκανε δροσερό τον ξερό βράχο και συµπαγή την άµµο

Ντυµένη σε γαλάζιο λιναρήθρας, γαλάζιο της Μαρίας το χρώµα,

Sovegna vos

Εδώ είναι τα χρόνια που περπατούν ανάµεσα, παίρνοντας

Πέρα τα βιολιά και τους αυλούς, ανακαινίζοντας

Κάποια που κινείαι στο χρόνο µεταξύ ύπνου και ξύπνου,

φορώντας

Άσπρο φως διπλωµένο, σφιγµένο γύρω της, διπλωµένο.

Τα καινούρια χρόνια περπατούν, ανακαινίζοντας

Μέσα από να φωτεινό σύννεφο δακρύων, τα χρόνια, ανακαινίζοντας

Μ‘ έναν καινούριο στίχο την αρχαία προσωδία.  Εξαγοράστε

Τον χρόνο. Εξαγοράστε

Την αδιάβαστη οπτασία στο υψηλώτερο όνειρο

Καθώς κοσµηµένοι µονόκεροι σέρνουν την επιχρυσωµένη νεκροφόρα.

 


 

 

V

If the lost word is lost, if the spent word is spent

If the unheard, unspoken

Word is unspoken, unheard;

Still is the unspoken word, the Word unheard,

The Word without a word, the Word within

The world and for the world;

And the light shone in darkness and

 

Image result for GIF UNIVERSE

V

Αν η χαµένη λέξη είναι χαµένη, αν η δαπανηµένη λέξη είναι δαπανηµένη

Αν η ανάκουστη, η απρόφερτη

Λέξη είναι απρόφερτη, ανάκουστη.

Μένει ακόµη η απρόφερτη λέξη, ο Λόγος ο ανάκουστος

Ο Λόγος χωρίς λέξη, ο Λόγος µέσα

Στον κόσµο και για τον κόσµο.

Και το φως έλαµψε στο σκοτάδι


Against the Word the unstilled world still whirled

About the centre of the silent Word.

O my people, what have I done unto thee.

Where shall the word be found, where will the word

Resound? Not here, there is not enough silence

Not on the sea or on the island, not

On the mainland, in the desert or the rain land,

For those who walk in darkness

Both in the day time and in the night time

The right time and the right place are not here

No place for grace for those who avoid the face

No time to rejoice for those who walk among noise and deny

the voice

Will the veiled sister pray for

Those who walk in darkness, who chose thee and oppose thee,

Those who are torn on the horn between season and season,

time and time, between

Hour and hour, word and word, power and power, those who

wait

In darkness? Will the veiled sister pray

For children at the gate

 

Image result for GIF UNIVERSE

 

Κι αντίθετα στον Κόσµο ο ακατασίγαστος κόσµος ακόµη στροβιλιζόταν

Γύρω από το κέντρο του σιωπηλού Λόγου.

Λαός µου τί εποίησά σοι.

Που άραγε θα βρεθή ]η λέξη, που θαντηχήση

Η λέξη; Όχι εδώ, δεν υπάρχει αρκετή σιωπή

Ούτε στη θάλασσα ή στα νησιά, ούε

Στην ενδοχώρα, στην έρηµο ή της βροχής τη χώρα,

Για κείνους που περπατούν στο σκοτάδι

Και την ώρα της µέρας και την ώρα της νύχτας

Ο σωστός χρόνος και ο σωστός τόπος δεν είναι εδώ

∆εν υπάρχει τόπος χάριτος για κείνους που αποφεύγουν το

πρόσωπο

Δεν υπάρχει χρόνος χαράς για κείνους που περπατούν µέσα στο θόρυβο και αρνούνται τη φωνή

Η πεπλοφορεµένη αδελφή θα δεηθή

Για κείνους που περπατούν στο σκοτάδι, που εξέλεξαν εσένα

και αντιστέκονται σεσένα

Εκείνους που σπαράζονται από το κέρας, µεταξύ εποχής και εποχής χρόνου και χρόνου, µεταξύ

Ώρας και ώρας, λέξης και λέξης, δύναµης και δύναµης,

εκείνους που περιµένουν

Στο σκοτάδι;  Η πελοφορεµένη αδελφή θα δεηθή

Για τα παιδιά στην πύλη


 

Who will not go away and cannot pray:

Pray for those who chose and oppose

O my people, hat have I done unto thee.

Will the veiled sister between the slender

Yew trees pray for those who offend her

And are terrified and cannot surrender

And affirm before the world and deny between the rocks

In the last desert between the last blue rocks

The desert in the garden the garden in the desert

Of drouth, spitting from the mouth the withered apple-seed.

O my people.

Image result for GIF UNIVERSE

Που δεν θα φύγουν και δεν µπορούν να δεηθούν:

∆εηθήτε γιαυτούς που εξέλεξαν και αντιστέκονται

Λαός µου τί εποίησά σοι,

Η πεπλοφορεµένη αδελφή ανάµεσά στους λεπτόκλωνους

Σµίλακες θα δεηθή γιαυτούς που την υβρίζουν

Που είναι τροµαγµένοι και δεν µπορούν να ενδώσουν

Κι επικροτούν µπροστά στον κόσµο κι αρνούνται ανάµεσα στους βράχους

Στην τελευταία έρηµο ανάµεσα στους τελευταίους γαλάζιους

βράχους

Την έρηµο στον κήπο τον κήπο στην έρηµο3

Της ξηρασίας, φτύνοντας απτο στόµα τον µαραµένο µηλόσπορο.

Λαός µου

 


 

 

 Τ. Σ. ΕΛΙΟΤ: Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΦΡΩΝ (VI)

Μολονότι δὲν ἐλπίζω νὰ ξαναγυρίσω

Μολονότι δὲν ἐλπίζω

Μολονότι δὲν ἐλπίζω νὰ γυρίσω

Ταλαντευόμενος ἀνάμεσα στὸ κέρδος καὶ στὴ ζημιὰ

Στὸ σύντομο ἐτοῦτο διάβα ποὺ διασταυρώνονται τὰ ὄνειρα

Με τ’ ὀνειροδιασταυρούμενο ἡμίφως ἀνάμεσα στὴ γέννα καὶ στὸ θάνατο

(Ἐλέησόν με ὁ Πατήρ) μολονότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιθυμήσω αὐτὰ τὰ πράγματα

Ἀπ’ τ’ ὁλάνοιχτο παράθυρο ποὺ βλέπει πρὸς τη γρανιτένια ἀκτὴ

Τ’ ἄσπρα πανιὰ πετοῦν ἀκόμη πρὸς τὸ πέλαγο, ἄθραυστα ποὺ πετοῦνε

Πρὸς το πέλαγο φτερά

Κι ἡ χαμένη καρδιὰ σκληραίνει καὶ αγάλλεται

Μὲ τὴ χαμένη πασχαλιὰ καὶ τὶς χαμένες πελαγίσιες φωνὲς

Καὶ τ’ αδύναμο πνεῦμα ἐπείγεται νὰ ἐξεγερθεῖ

Γιὰ τὴ λυγισμένη χρυσόβεργα καὶ τὴ χαμένη πελαγίσια ὀσμὴ

Ἐπείγεται νὰ ἐπανακτήσει

Τὸ κράξιμο τοῦ ὀρτυκιοῦ καὶ τὸ βροχοπούλι ποὺ γυροβολᾶ

Καὶ τὸ τυφλὸ τὸ μάτι δημιουργεῖ

Τὰ ἄδεια σχήματα ἀνάμεσα στὶς φιλντισένιες πύλες

Καὶ ὀσμὴ ἀνανεώνει τὴν ἀρμυρὴ γεύση τῆς ἀμμουδερῆς γῆς

Ἰδοὺ ὁ καιρὸς ἐντάσεως ἀνάμεσα θάνατο καὶ γέννα

ὁ τόπος μοναξιᾶς ποὺ διασταυρώνονται τρία ὄνειρα

Ἀνάμεσα σὲ γαλάζια βράχια

Ἀλλ’ ὅταν ξεμακρύνουν οἱ φωνὲς ποὺ σείστηκαν ἀπ’ τὰ σμιλάγκια

Τότε ἂς σειστεῖ τ’ ἄλλο σμιλάγκι κι ἂς ἀποκριθεῖ.

Εὐλογημένη ἀδερφή, ἅγια μητέρα, πνεῦμα τῆς πηγῆς, πνεῦμα τοῦ κήπου,

Ἀνέξου μας νὰ μὴν ἐμπαίζουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ ἀπάτη

Δίδαξέ μας νὰ φροντίζουμε καὶ νὰ μὴν φροντίζουμε

Δίδαξέ μας νὰ μένουμε ἤρεμοι

Ἔστω κι ἀνάμεσα σ’ αὐτά τὰ βράχια,

Ἡ εἰρήνη μας στὸ θέλημά Του

Ἔστω κι ἂν ἀνάμεσα σ’ αὐτὰ τὰ βράχια

Ἀδελφή, Μητέρα

Καὶ πνεῦμα τοῦ ποταμοῦ, πνεῦμα τῆς θάλασσας,

Ἀνέξου με νὰ μὴν ἀποχωριστῶ

Κι ἂς φτάσει ἡ κραυγή μου ἐπὶ Σέ.

 ἀπὸ τὴν “Τετάρτη τῶν Τεφρῶν”

Μετάφραση Κλεῖτος Κύρου,

 

ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

 

 

 


 

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΞΕΝΟΣ ΤΟΠΟΣ ΤΩΡΙΝΟΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Λαχταρώ κάθε σου χάρισμα

του ενός ανθρώπου η φύση

των άλλων πραγμάτων γίνεται η ελπίδα

για τέτοια γέρικα φτερά

δεν αξίζει ν’ αγωνιάς

απλώσου πένθιμος

ξαναγυρίζει στη χαμένη του δύναμη

ο βασιλιάς

σε πρόσκαιρα ταξίδια σκέψης

πόση δόξα ανθίζει στα δέντρα

και τρέχουμε σαν φύλλα βροχής

αδύναμες βρυσοπηγές

εφόσον τίποτα δεν γίνεται

όξω από την αρχή

πάντοτε ο χρόνος ξένος τόπος τωρινός

Image result for GIF UNIVERSE

χαίρομαι που ΄χεις ευλογημένη μορφή

κι ας με απαρνιούνται οι φωνές

ελπίζω πως θα ξαναγυρίσω

να καταπιαστώ με ζήλο προσευχής κι εαυτού

τ΄ ανθρώπινα τούτα ζητήματα

εν ελέω θεού

ανεξήγητα συζήτησης

Εμπνευσμένο από το: Ι, Σελ. 15.

© HELLENIC POETRY, 2017


Image result for eliot quotes


ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

ΙΣΩΣ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Ποιός θα μας κρίνει τώρα;

μήπως τούτες οι λέξεις;

ίσως ξαναγίνουμε

πάλι ποίημα

βαριά η απόκριση του αγέρα

θλιμμένα φτερά εδώ σαλεύουν

μικρός ο στίχος κι η θέληση μεγάλη

πες μου, ποιά είναι η ώρα του θανάτου;

δίχως απόκριση

παρά μονάχα ριπίδες βαριές

τόσο βαριές και νεκρικές

που ας φροντίσουμε να μείνουμε ήρεμοι

ξερός, αμαρτωλός εσύ

δίδαξέ μας την προσευχή

 Εμπνευσμένο από το: Ι, Σελ. 16.

© HELLENIC POETRY, 2017

 


Image result for eliot quotes

 

 

 


 

  ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΣΚΟΡΠΙΣΜΕΝΟΙ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Ιδού αδιάφορη η γη

είμαστε εμείς οι σκορπισμένοι μεταξύ μας

ένα ευχαριστημένο κυπαρίσσι

έψελναν λαμπερά τα δένδρα

μα το δειλινό γιόμισε ο εαυτός

ιδού με οστά και λίγες, καλές όμως, ευλογίες

μετά βρέθηκε γαλήνιος στην λησμονημένη έρημο

αλληλοξεχνιούνται ενωμένοι οι άνθρωποι

έτσι είναι εδώ τούτη η γη

και μήτε κληρονομιά ή ενότητα

η εν κλήρω βολή

διανομή της άμμου σε κόκκους ψυχής

Εμπνευσμένο από το: ΙΙ, Σελ. 17.

© HELLENIC POETRY, 2017


 Image result for eliot quotes


ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟ ΦΩΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Γαλάζια αδελφή πηγή

που αναβλύζει πουλιά και τραγούδια

από ψηλά

φορώντας σιωπηλά τ’ ανήκουστο σύμβολο

δρόσισε λοιπόν η κάθε οδύνη

ζωήρεψε στην άμμο ο σκορπιός

στέριωσε κι η γνώση

κάποια βιολιά

φλογέρες παρασέρνοντας

ανάμεσά μας πορεύονται

ιδού, αποκαθιστώντας

στους ύπνους τις κρήνες

περπατώντας δυνάμωσα

Image result for GIF UNIVERSE

φωτεινό δάκρυ καινούργιο

σύννεφο διπλωμένο

πορευομένο φως

φορώντας άσπρα πανιά

κινείται μέσα του ο χρόνος

προχωρώντας προς την εξορία

ντυμένος σαν λευκό δελφίνι

ο γαλάζιος βράχος

κατάξερος σάλευε

εξαγόρασε τα χρόνια μου με στίχους

χιλιάδες ανείπωτοι ψίθυροι

είναι η εξορία μας τούτος ο άνεμος

έγνεψες κεφάλι σκυμμένου θεού προς εμένα

άφωνος ο αυλός σου έβγαλε λέξεις

άστρο σμιλάγκι θαλασσινών κήπων

στο κατόπι ώσπου να τιναχτούν τ’  όνειρα

πετραδοστόλιστο όνειρο

υψηλότερο απ’ τα χρώματα

μονόκεροι θεοί σε σέρνουν

η αρχαία νεκροφόρα

χρυσοποίκιλων στίχων

εξαγοράζει, χρόνια αποκαθιστώντας

Εμπνευσμένο από το: ΙΙΙ, Σελ. 19.

© HELLENIC POETRY, 2017


Image result for eliot quotes

 


 

 

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Παλεύεις με την σκοτεινή σου πλευρά

σαλιαρίζεις ελπίδες πολλές

και μια μονάχα απόγνωση

πριονωτό παράθυρο κάποιου λαρυγγιού η θέα

μπλέκονται στριφογυρίσματα

στο βρωμερό κιγκλίδωμα των αγέρηδων

είδα αναποδογυρισμένη την σκάλα

μορφή ατμού κι απατηλή απόγνωση

ανθρώπου που παλεύει όπως ο διάβολος

κουλουριασμένος σαν έμβρυο

πρόσωπα δευτεροπλασμένα

όμοια οδοντωτά υγρά στόματα

γέρου καρχαρία

ανεπανόρθωτα γερασμένου

Image result for GIF UNIVERSE

πλατύτερη γίνεται η θάλασσα

μορφή ντυμένης στα κύματα γυναίκας

τοπίο γαλάζιας βοσκής

ασπράγκαθο φουσκωμένο άνθη

ούκ ειμί ικανός σχισμένης σάρκας Κύριε

ούκ ειμί ικανός εγράψαντος

αυλού είπε λόγο

αλλά μόνον σιωπή

τρίτη σκάλα σκέψης

και πάνω σου βήματα

σβησμένα δυνατά βήματα

ανεβαίνοντας ελπίδες πολλές κι απόγνωση

σκαρφάλωνες στην σκάλα του Μάη

και πέρα μ’ αρχαίο μελάνι έγραφες

τόσο όμορφα ανεμισμένα τα μαλλιά της πασχαλιάς

καστανή διασκέδαση μουσικής οι παύσεις

Εμπνευσμένο από το: ΙΙΙ, Σελ. 18.

© HELLENIC POETRY, 2017


Image result for eliot quotes

 

 


 

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

 

ΣΤΡΟΒΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΤΗΧΗΣΑ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Εκείνος ήταν ακόμη ο λαός μου

εν τη σκοτία

υπέρ των αντιστεκόμενων ανθρώπων

πέπλα προσευχής σπαρασσόμενα

ανάμεσα στις ώρες

ο χρόνος, ο λόγος, η δύναμη

από εποχή σ’ εποχή

αναμενόμενη αδελφή

παρά τη πύλη του ελέους

σ’ εποίησα Λαέ μου

γιατί εκλέχτηκα εγώ

ο εν τη σκοτία προσευχόμενος

υπέρ των παίδων στίχων

για όσους αποχωρίστηκαν τις βροχερές τους χώρες

πορεύτηκαν

Image result for GIF UNIVERSE

ουδείς φωνή μεταξύ θορύβου

καιρός αχάριστος για όσους

εξ αγαλιάσεως προσεύχονται

έχει αρκετή σιωπή εδώ

που θα βρεθεί ο λόγος

ο μέγας Λόγος ο χαμένος

στις λέξεις ξοδεμένος

ο λόγος του Κυρίου

ο ανήκουστος για κάποιον άλλον κόσμο

εν τη σκοτία ενάντια στο φως έφεγγε

γύρω μας σιωπηλός κι ανήκουστος

χάθηκε ο Λόγος τούτος

σ’ ανείπωτο κέντρο ξοδεμένος

Λαέ μου μετανάστη

εποίησα, στροβιλισμένος αντήχησα

είδα εδώ στη θάλασσα ασταμάτητα νησιά

πορεύτηκες ανείπωτο σκοτάδι

εν καιρώ νύχτας

ακατάλληλος ημέρας ο έρημος τόπος

ήταν για τους ψαράδες στεριά

αποφεύγοντας κάθε όψη και ψάρι

Εμπνευσμένο από το: ΙΙΙ, Σελ. 20.

© HELLENIC POETRY, 2017

 

 


 

Image result for eliot quotes


 ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 ΥΠΕΡΑΥΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Ο λαός μου ο έρημος της ανομβρίας

φτάνοντας ως την εσχάτη προσευχή

διαβαίνει έρημους κόσμους

ανάμεσά μας τα γαλάζια βράχια

φτύνοντας μηλόσπορο

του κήπου το μαραμένο στόμα

τρομοκρατήθηκαν παραδωμένα και ισχνά πέπλα

υπεραυτής αδελφής, δύνανται λιδωρούμενο αίμα

σμιλάγκια από φλέβες

Image result for GIF UNIVERSE

Εμπνευσμένο από το: ΙΙΙ, Σελ. 21.

© HELLENIC POETRY, 2017


Image result for eliot quotes


 

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 Η ΑΚΤΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Σαν σύντομο θανατερό διάβα

ελπίζεις

να ξαναγυρίσει σε σένα ο λαός σου

χρυσόβεργα γης

εκεί που η γέννα μας διασταυρώνει

ελέησον με του θανάτου πατήρ

μολονότι ταλαντευόμενος

δεν επιθυμώ να ξαναγυρίσω

στην ανυπαρξία

ποιό το κέρδος κάθε ζωής

και τι ζημιά προκάλεσε;

σκληραίνεις ελπίζω λίγο καθώς γερνάς

χαμένο εσύ πανί πετώντας ακόμη

ολάνοιχτα πελάγη, άθραυστα κύματα

γρανιτένια η ακτή της ποίησης

προσβλέπει σε σένα

φωνές εξεγερμένες κι ας είναι αδύνατο το πνεύμα

γυροβολάς κράξιμο αετού τυφλού

αδειάζεις σχήματα ανάμεσά μας

δημιουργείς εβένινα μάτια

επανέκτιση ορυκτού

κι ημίφως ονείρου

λυγισμένο βροχοπούλι επείγεσαι

στην αμμουδερή πύλη

και τούτη η γεύση

οσμή κι αρμύρα συνάμα

ανανεώνει κάθε ορμή

χαμένος, πελαγίσιος

βλέπεις προς κάθε επιθυμία

τα πράγματα ανέγγιχτα

Image result for GIF UNIVERSE

Εμπνευσμένο από το: VΙ, Σελ. 21.

© HELLENIC POETRY, 2017

 

 


Related image


 

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΕΝΤΑΣΕΩΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Επί Σέ μητέρα η αδελφή του ποταμού

κι ας φτάσει ως την ειρήνη η κραυγή μου

μεγάλο πνεύμα έστω και θέλημα βράχου

μάθε μας ανάμεσά σου να μένουμε ήρεμοι

πνεύμα αποχωρίσου

της θάλασσας αγία πηγή των κυμάτων

ευλογημένη άνοιξε τους εαυτούς όλους

τούτη η απάτη ας σειστεί

απομακρύνομαι

ξεμακραίνω από φωνές, γέννες κι όνειρα

διασταύρωση πάνω στη γαλάζια μοναξιά

ο τόπος τούτος

βράχια που σείστηκαν

φωνές σμιλάγκια η απόκριση

ευλογημένε κήπε ανέξου

τόση φροντίδα

ανοιξιάτικος αποχωρισμός

κι ας φτάσεις ως εκεί εν καιρώ εντάσεως

Image result for gif space

Εμπνευσμένο από το: VΙ, Σελ. 22.

© HELLENIC POETRY, 2017


 

A SONG FOR SIMEON, 1928

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΜΕΩΝ

(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ)

 

 

Lord, the Roman hycinths are blowing in bowls and

The winter sun creeps by the snow hills;

The stubborn season has made stand.

My life is light, waiting for the death wind,

Like a feather on the back of my hand.

Dust in sunlight and memory in corners

Wait for the wind that chills towards the dead land.

Grant us the peace.

I have walked many years in this city,

Kept faith and fast, provided for the poor,

Have given and taken honour and ease.

There went never any rejected from my door.

Who shall remember my house, where shall live my children’s children

When the time of sorrow is come?

They will take to the goat’s path, and the fox’s home,

Fleeing from the foreign faces and the foreign swords.

Before the time of cords and scourges and lamentation

Grant us thy peace.

Before the stations of the mountain of desolation,

Before the certain hour of maternal sorrow,

Now at this birth season of decease,

 

Image result for gif space

 

Κύριε, oι Ρωµαϊκοί υάκινθοι ανθίζουν στα κύπελλα

Κι ο χειµωνιάτικος ήλιος έρπει κατά τους χιονισµένους λόφους.

Η επίµονη εποχή αντιστάθηκε.

Είναι η ζωή µου ελαφριά καί περιµένει του θανάτου τον άνεµο,

Όπως ένα φτερό στο πίσω µέρος της παλάµης.

Σκόνη στο φως του ήλιου και ανάµνηση στις κώχες

Περιµένουν τον άνεµο που παγώνει προς τους τόπους της νεκρής γης.

∆ώσε µας την ειρήνη σου

Περπάτησα χρόνια πολλά σαυτή την πόλη,

Πίστεψα νήστεψα, µερίµνησα για τους φτωχούς,

∆έχτηκα κι έδωσα τιµή κι ανάπαυση.

Ποτέ κανείς δεν διώχτηκε απτην πόρτα µου.

Άραγε ποιός θα µνηµονεύση το σπίτι µου, άραγε που θα ζούνε των παιδιών µου τα παιδιά

Όταν θα έρθη ο καιρός της θλίψης;

Θα πάρουνε το µονοπάτι της κατσίκας και της φωλιάς της αλεπούς

Φεύγοντας µπρός στ  αλλότρια πρόσωπα ταλλότρια σπαθιά.

Πριν απτον χρόνο των δεσµών των µαστιγώσεων και των θρήνων

∆ώσε µας την ειρήνη σου.

Πριν απτους σταθµούς του όρους της ερηµώσεως

Πριν απτην βέβαιη ώρα της µητρικής θλίψης

Τώρα σαυτή την εποχή της γέννησης του θανάτου,


Let the Infant, the still unspeaking and unspoken Word,

Grant Israel’s consolation

To one who has eighty years and no to-morrow.

According to Thy word.

They shall praise Thee and suffer in every generation

With glory and derision,

Light upon light, mounting the saints’ stair.

Not for me the martyrdom, the ecstasy of thought and prayer,

Not for me the ultimate vision.

Grant me thy peace.

(And a sword shall pierce thy hart,

Thine also.)

I am tired with my own life and the lives of those after me,

I am dying in my own death and the deaths of those after me,

Let thy servant depart,

Having seen thy salvation.

Image result for gif space

 Άφησε το Βρέφος, τον Λόγο που δεν είπε και δεν λέχτηκε ακόµη,

∆ώστην παρηγορίαν του  Ισραήλ

Σέ έναν άνθρωπο ογδόντα χρόνων χωρίς αύριο.

Κατά το ρήµα σου.

Θα Σε υµνούν και θα υποφέρουν σε κάθε γενεά

Με χλευασµό και δόξα,

Φως πάνω στο φως, σκαρφαλώνοντας στη σκάλα των αγίων.

Όχι για µένα το µαρτύριο, η έκσταση της σκέψης και της προσευχής,

΄Οχι για µένα το έσχατο όραµα.

ώσε µου την ειρήνη σου.

Και µια ροµφαία θα διαπεράση την καρδιά, και την δική σου ακόµη.

Κουράστηκα µε την δική µου τη ζωή και την ζωή εκείνων που έρχονται κατόπι µου,

Πεθαίνω στον δικό µου θάνατο και τους θανάτους κείνων που έρχονται κατόπι µου.

Άφησε τον δούλο σου ν‘ άναχωρήση,

Αφού είδε τό σωτήριόν σου.


 

 ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

Ο ΧΛΕΥΑΣΜΟΣ ΜΙΑΣ ΔΟΞΑΣΜΕΝΗΣ ΓΕΝΙΑΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Θυμάσαι πως οι καιροί οι κάποτε γιομάτοι ανέσεις και τιμές

έφεραν πολέμους ως τη πόρτα

και γκρέμισαν σπίτια πολλά;

καρτερώντας χιονισμένους υάκινθους

και ρωμαϊκά βάζα

η χειμωνιάτικη εποχή μου

αντιστέκεται στους ήλιους

ανάλαφρος ο θάνατος των ανέμων

σαν φτερό ζωής

και πάνω στη παλάμη σου

σέρνονται τούτοι οι στίχοι

δικοί μας είναι

καρτερούνε ίσως λίγη σκόνη

η αλεπού η κατατρεγμένη από ξένα μαστιγώματα

κανείς ποτέ δεν την θρήνησε

ώσπου γέμισαν οι φωλιές έρημο κι οδύνη

για ογδόντα χρόνους γυρόφερνα τις θάλασσες

υπέφερα σε κάθε αύριο

τον χλευασμό μιας δοξασμένης γενιάς

προσευχές μαρτύριο οπτασίας

μνήμη που παγώνει επίμονα

όπως η νεκρή γη

πάνω σ’ ένα λιόφωτο

προς τη μεριά της Αγγλίας ανθίζω

νάτες οι γωνιές των ανέμων

εκεί έψαξα να βρω λίγη ειρήνη

ήταν ο δρόμος τούτος βέβαιος όπως η μεγάλη ώρα

όταν γεννάει τις εποχές που θα ΄ρθουν

ανείπωτος ο θάνατος

παράκληση τώρα του αμίλητου Λόγου

δρασκελώντας τα βρέφη των αγίων φως εν φωτί

σκαλοπάτι μακρινό της σκέψης

έσχατη ειρήνη έκσταση

υμνείς σε Συμεών και κανένα τραγούδι

Δος μοι γιδόστρατο κορμί

χρόνια πολλά ποιοί ευχήθηκαν

και περπάτησαν νηστικοί

φρόντισαν οι φτωχοί

και τους έδωσαν πίστη

εγώ αποδιώχτηκα στα παιδιά μου των παιδιών

έφτασε ως εμένα η θλίψη

Εμπνευσμένο από το: ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΜΕΩΝ, Σελ. 27.

© HELLENIC POETRY, 2017

 

 


 

The Journey of the Magi

A cold coming we had of it,
Just the worst time of the year
For the journey, and such a long journey:
The ways deep and the weather sharp,
The very dead of winter.’
And the camels galled, sore-footed, refractory,
Lying down in the melting snow.
There were times we regretted
The summer palaces on slopes, the terraces,
And the silken girls bringing sherbet.
Then the camel men cursing and grumbling
And running away, and wanting their liquor and women,
And the night-fires going out, and the lack of shelters,
And the cities hostile and the towns unfriendly
And the villages dirty and charging high prices:
A hard time we had of it.At the end we preferred to travel all night,
Sleeping in snatches,
With the voices singing in our ears, saying
That this was all folly. Then at dawn we came down to a temperate valley,
Wet, below the snow line, smelling of vegetation;
With a running stream and a water-mill beating the darkness,
And three trees on the low sky,
And an old white horse galloped away in the meadow.
Then we came to a tavern with vine-leaves over the lintel,
Six hands at an open door dicing for pieces of silver,
And feet kicking the empty wine-skins,
But there was no information, and so we continued
And arrived at evening, not a moment too soon
Finding the place; it was (you may say) satisfactory
All this was a long time ago, I remember,
And I would do it again, but set down
This set down
This: were we led all that way for
Birth or Death? There was a Birth, certainly,We had evidence and no doubt. I had seen birth and death,
But had thought they were different; this Birth was
Hard and bitter agony for us, like Death, our death,
We returned to our places, these Kingdoms,
But no longer at ease here, in the old dispensation,
With an alien people clutching their gods.
I should be glad of another death.

 

 

 «Έπεσε πάνω στα κρύα ο ερχομός του, μέσα στου χρόνου την πιο άσχημη εποχή.

Για ένα ταξίδι, και μάλιστα τόσο μακρύ, ύπουλοι οι δρόμοι και άγριος ο καιρός, ακριβώς πάνω στην καρδιά του χειμώνα.

Και πληγιασμένες οι καμήλες, με πόδια πρησμένα να αντιστέκονται, να ξαπλώνουν πάνω στο λιωμένο χιόνι.

Κάποιες στιγμές το μετανιώναμε, νοσταλγούσαμε τα θερινά παλάτια μας απάνω στις πλαγιές, τις κάμαρες μας, τις λυγερές κοπέλες που μας κέρναγαν σερμπέτια.

Κι έπειτα οι γκρινιάρηδες καμηλιέρηδες να βλαστημούν και να το σκάνε γυρεύοντας ποτό και θηλυκά, και τις νύχτες να σβήνουν οι φωτιές και καταλύματα να μην υπάρχουν, οι πόλεις αφιλόξενες και τα χωριά εχθρικά χρεώνοντας πολλά.

Δύσκολος καιρός για μάς. Τέλος διαλέξαμε νύχτα να ταξιδεύουμε, να λαγοκοιμόμαστε, με τις φωνές να φωνάζουν στα αυτιά μας κράζοντας πως όλα αυτά ήταν μια καθαρή τρέλα.

Έπειτα το ξημέρωμα σε εύκρατη φτάσαμε κοιλάδα, υγρή, πέρα από το σύνορο του χιονιού, μοσχοβολούσε η βλάστηση εκεί, με γάργαρο ποτάμι κι ένα νερόμυλο να μαστιγώνει το σκοτάδι και τρία δέντρα στο χαμηλό ουρανό.

Κι ένα γέρικο άσπρο άλογο να ξεμακραίνει καλπάζοντας στο βοσκοτόπι.

Κατόπι φτάσαμε σε καπηλειό πού χε μια δράνα πάνω από τη μπασιά, έξι χέρια σε ορθάνοιχτη πόρτα έπαιζαν ασήμι στα ζάρια και πόδια κλωτσούσαν τα αδειανά από κρασί φλασκιά.

Όμως δεν ήξεραν τίποτε να μας πουν και συνεχίσαμε αδιάκοπα και νύχτα φτάσαμε, ούτε λεπτό νωρίτερα, το μέρος εκείνο βρήκαμε.

Ήτανε για μας μια γερή ανταμοιβή. Πάει πολύς καιρός που έγιναν όλα αυτά, θυμάμαι καλά, όμως θα το ξανάκανα. Ετούτο όμως να γράψεις καλά. Ετούτο γράψε.

Το δρόμο αυτό τον πήραμε για Γέννηση ή για Θάνατο; Σίγουρα μια Γέννηση υπήρξε, είχαμε πολλές μαρτυρίες και αμφιβολία καμιά. Είχα αντικρίσει γέννηση και θάνατο, όμως θαρρούσα πως δεν έμοιαζαν καθόλου.

Ήταν η Γέννηση αυτή σκληρή αγωνία και πικρή για μας, εκείνα τα Βασίλεια. Όμως κι εκεί, στον αρχαίο νόμο μέσα, δε βρήκαμε αναπαμό, μ’ ένα λαό πού γινε ξένος καθώς γαντζώνονταν πάνω στους θεούς του. Θα έπρεπε να χαιρόμουνα με έναν άλλο θάνατο».

Απόδοση στα ελληνικά: Θανάσης Δρίτσας

 

ΜΩΒ ΚΙΜΩΛΙΑ

 

 


 ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

ΠΟΡΤΕΣ ΟΛΑΝΟΙΧΤΕΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Από πόρτες ολάνοιχτες μπήκαμε σ’ ένα καπηλειό

ασημένια αμπελόφυλλα

παίζοντας μαζί μας ζάρια-νομίσματα

κήβδιλα χέρια

ώσπου φτάσαμε σε μια γραμμή χιονιού

και μύριζε τρεχούμενο νερό η βλάστηση

χαμήλωσε ο ουρανός

νερόμυλος σκοταδιού και δένδρων

λέγοντας μας: «Δεν υπάρχει πιά καμμιά καινούργια είδηση»

κάλπαζε σαν γέρικο άλογο σ’ άσπρα λειβάδια

χτυπώντας μακριά τις κοιλάδες

μέσα στη καρδιά σου χειμωνιάζει η ψυχή μου

καιρός τόσο βαθύς, μεγάλο δριμύ ταξίδι

τι πιό χειρότερο κρύο απ’ τη ζέστη που αναζητούσαμε

Image result for gif space

πληγιασμένη λαχτάρα

καμήλας τα παλάτια θερινής κοπέλας

καθώς έσερνε πίσω της την έρημο

με λεπτεπίλεπτα κορμιά

φεύγανε σαν καμηλιέρηδες βλαστημώντας

κάθε μοίρα ή γκρίνια

ζητούν οι γυναίκες φωτιές, σβησμένες νύχτες

εχθρικά χωριά, βρωμερές πολιτείες

αναζητώ εκεί αφιλόξενος

την πιό ακριβή τιμή

δίχως αποκούμπι χρεωμένος

προτίμησα στο τέλος να ταξιδέψω

κλέβοντας τ΄ άστρα σου νύχτα

με βρήκε δύσκολος υπνάκος

ήτανε πολλά τραγούδια και παράλογα

στο αυτί μέσα

εντελώς εύκρατες φωνές

Εμπνευσμένο από το: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ, Σελ. 25.

© HELLENIC POETRY, 2017

 

 

 


 

 

 


 

ANIMULA

‘Issues from the hand of God, the simple soul’
To a flat world of changing lights and noise,
To light, dark, dry or damp, chilly or warm;
Moving between the legs of tables and of chairs,
Rising or falling, grasping at kisses and toys,
Advancing boldly, sudden to take alarm,
Retreating to the corner of arm and knee,
Eager to be reassured, taking pleasure
In the fragrant brilliance of the Christmas tree,
Pleasure in the wind, the sunlight and the sea;
Studies the sunlit pattern on the floor
And running stags around a silver tray;
Confounds the actual and the fanciful,
Content with playing-cards and kings and queens,
What the fairies do and what the servants say.
The heavy burden of the growing soul
Perplexes and offends more, day by day;
Week by week, offends and perplexes more
With the imperatives of ‘is and seems’
And may and may not, desire and control.
The pain of living and the drug of dreams
Curl up the small soul in the window seat
Behind the
Encyclopædia Britannica.
Issues from the hand of time the simple soul
Irresolute and selfish, misshapen, lame,
Unable to fare forward or retreat,
Fearing the warm reality, the offered good,
Denying the importunity of the blood,
Shadow of its own shadows, spectre in its own gloom,
Leaving disordered papers in a dusty room;
Living first in the silence after the viaticum.

Pray for Guiterriez, avid of speed and power,
For Boudin, blown to pieces,
For this one who made a great fortune,
And that one who went his own way.
Pray for Floret, by the boarhound slain between the yew trees,
Pray for us now and at the hour of our birth.

 

 


 

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Μελετά θαρρετά, τρυπάει ανάμεσά μας ο στίχος εκπορεύεται

δύσμορφη ποίηση ανάπηρης ψυχής

αναποφάσιστα τυλίγεσαι με ζωή

πίσω σου η φοβούμενη πραγματικότητα

ανήμπορη σιωπή, κυρίως ζώντας

κι ύστερα σκονισμένη μέσα στα χαρτιά

εναλλασσόμενες ριγηλές ψυχές θέρμης

σ’ απλό επίπεδο απάνω

απλωμένος ο θεός

σαλεύοντας η φωτεινή φωνή

θαρρετά έτοιμη για φιλιά και πανικόβλητα παιχνίδια

στους μυρωδάτους άνεμους

πρόθυμη να προχωρήσει

σχέδια ελαφιών πάνω στα χέρια

κι έτοιμα γόνατα, ασημένιο ηλιόφως

δίσκος θάλασσας φανταστικός

η ευχαρίστηση του δέντρου καθώς μεγαλώνει

Χριστουγεννιάτικο

εγώ κι εσύ φυτεύουμε λάμψεις

οι νεράιδες σφιγμένες στα φιλιά

σαν τραπουλόχαρτα

ντάμες, ριγάδες, υπηρέτες ξεθάρρεψαν

Image result for gif space

υποχωρείς προσφέροντας αίμα ακατάστατο

όλες οι δικές μας δήθεν σκιές

αρνιούνται κάθε φάσμα

τι φορτικότητα τόσο σκότος

στο στερνό δωμάτιο μετάληψη

προσευχήσου άπληστο, εγωϊστικό

προϊόν του χρόνου

τράβα μπροστά και μην υποχωρείς

μέρα με τη μέρα σαστίζει η βδομάδα

είναι ο χρόνος προστακτικός

και φαίνεται στιγμή

μου επιτρέπεται βαρύ φορτίο

πάνω σου η μικρή ψυχή

στο περβάζι των ονείρων

κάθισμα ο πόθος

άλγος προσφερόμενο ζωής αγαθής

θέλει ταχύτητα και ισχύ

γίνε κομμάτια χίλια φάρμακα

απαγορευτική επιτρέπεται

λίγη αρκούμενη υγιεία

πιότερο σε προσβάλλει

στο πάτωμα καθίσματα και τραπέζια

μπερδεμένα πόδια

ανάμεσά μας

νιώθει σκοτεινή ευχαρίστηση

η γυναίκα υγρού θορύβου

θερμή animula

Εμπνευσμένο από το: ANIMULA, Σελ. 29.

© HELLENIC POETRY, 2017

 

 

 


Image result for eliot quotes


 

 ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΚΟΡΗ

(Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη, 25/12/2017)

Πρόσωπα και περιστέρια του γκόλφ

θα φανεί άραγες η νάρκη;

συνωθούμαστε προς μια ζωή φυσική πάλι

αντιλαμβάνομαι ακόμη την θλίψη μου

κινητήρες αεροπλάνων και ψυχών

σε λέσχες στρατιωτικές

αυτά είναι παιχνίδια μονάχα της ποίησης

κι αρχηγοί τους οι στίχοι

όχι άλλο θρυαλίδες

κρατείστε όσο μπορείτε

την θριαμβευτική πορεία

στρατιωτικά οχήματα έρχονται πρώτα, 11.000

τέτοιος ναός!

Image result for GIF UNIVERSE

συνωστισμού οι αετοί της πόλης

μέτρα τους εαυτούς

μήτε καν γνωρίζουμε

τι σημασία λιθόστρωτη!

προσμένετε 24.000 αεροπλάνα

οπλισμένα τ’ άλογα μ’ οπλές

και πέτρινους μπρούντζους

κι εμείς περιμένουμε όλμους 53.000

όχι χαρακώματα εκστρατείας

μπορείς; πες μας

πόσα τουφέκια 28.000 πολυβόλα

αρτοκλίβανοι φλέβας

μερικά χελιδόνια κρήνες

στα σκαμνάκια καθισμένα

κι οι αραβίδες 12.000

τόσα πολλά βληταγωγά 24.000

εκείνος ήρθε πρώτος

όχι είπε

μα θα σας φέρει βλήματα ίσαμε 55.000

αν μπορείς να διακρίνεις

δες πως την ημέρα εκείνη

πάρθηκαν ένα σωρό μέτρα

βαλανιδόφυλλα ελπιδοφόρας κόρης

Image result for gif universe

δρόμοι τόσοι πολλοί δρόμοι

άραγες να περιμένουν ποιούς

θα περιμένουν διαβάτες;

έρχονται; ή μήπως όχι ακόμη;

νάτες πες, αν έρχονται

πέτρινες οι σάλπιγγες

φτιαγμένες από ατσάλι

κράτησε τόσο η πείνα του πολέμου

που φάγαμε λουκάνικα πολλά

στα βομβαρδισμένα μέσα μαγειρεία

Εμπνευσμένο από το: ΘΡΙΑΜΒΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, Σελ. 33.

© HELLENIC POETRY, 2017


 

 


Triumphal March (English)

Stone, bronze, stone, steel, stone, oakleaves, horses’ heels

Over the paving.

And the flags. And the trumpets. And so many eagles.

How many? Count them. And such a press of people.

We hardly knew ourselves that day, or knew the city.

That is the way to the temple, and we so many crowding the way.

So many waiting, how many waiting? what did it matter, on such a day?

Are they coming? No, not yet. You can see some eagles.

And hear the trumpets

Here they come. Is he coming?

The natural life of our Ego is a perceiving.

We can wait with our stools and our sausages.

What comes first? Can you see? Tell us. It is

 Image result for gif universe

5,800,000 rifles and carbines,

102,000 machine guns,

28,000 trench mortars,

53,000 field and heavy guns,

I can’t tell how many projectiles, mines and fuses,

13,000 aeroplanes,

24,000 aeroplanes engines,

50,000 ammunition wagons,

now 55,000 army wagons,

11,000 field kitchens,

1,150 field bakeries.

 Image result for gif universe

What a time it took. Will it be he now? No,

Those are the golf club captains, these the Scouts,

And now the Société gymnastique de Poissy

And now comes the Mayor and the Liverymen. Look

There he is now, look:

There is no interrogation in his eyes

Or in the hands, quiet over the horses neck,

And the eyes watchful, waiting, perceiving, indifferent.

O hidden under the dove’s wing, hidden in the turtle’s breast,

Under the palmtree at noon, under the running water

At the still point of the turning world. O hidden.

 Image result for gif universe

Now they go up to the temple. Then the sacrifice.

Now come the virgins bearing urns, urns containing

Dust

Dust

Dust of dust, and now

Stone, bronze, stone, steel, stone, oakleaves, horses’ heels over the paving.

 Image result for gif universe

This is all we could see. But how many eagles! And how many trumpets!

(And Easter Day, we didn’t get to the country,

So we took young Cyril ti church. And they rang a bell

And he said right out loud, crumpets)

Don’t throw away that sausage,

It’ll come handy. He’s artful. Please will you

Give us a light?

Light

Light

Et les soldats faisaient la haie? ILS LA FAISAIENT.

magyarulbabelben

 


 

 


 ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 

ΑΥΤΑ ΕΙΧΑ ΜΟΝΑΧΑ

(Πατησίων, 01/01/2018)

 Με γαλήνια μάτια

πάνω απ’ τα χείλη

εκεί που απορία καμμιά

σε χέρια αλόγου

νάτος, δες, έρχεται

ο καλπασμός

τι διορατικά κρυμμένα μες το φως

μάτια νυχτερίδας του περιστεριού ήταν μάτια

όμως εγώ αγρυπνώ

κάτω στις μεσημεριάτικες καμπάνες

τέφρα κρατώντας και καρτερικό νερό

πάνω μας περνούν κι ανεβαίνουν

οι κρυμμένοι κόσμοι

λιθόστρωτος ναός

θυσίες περιέχει πολλές

Image result for gif universe

πανούργος ο μικρούλης Κύριλλος

όπως η φοινικιά ακίνητη

πιο κάτω το τρεχούμενο σημείο

τώρα οι σάλπιγγες έρχονται χτυπημένες

φωνάζουν: «θα χρειαστούν φωτιές πολλές και φλόγες»

εμείς πήραμε στους ώμους δυό καμπάνες

μπόρεσες, είδες άλογα να πετούν πέτρες σ’ αετούς

εγώ αυτά είχα μονάχα κι έτσι τόσα είπα λόγια

ο Δήμαρχος περιστρεφόμενος της εκκλησιάς

σου πρόσφερε οπλές, θεούς κι ατσάλι

μα εσύ δεν θυσιάστηκες

πήγες στην εξοχή

κι ας ήταν Πάσχα

μέλη τρυγόνια συντεχνίας

δες τα χτυπημένα στο φτερό

ας μην πετάξουν

βαλανιδόφυλλα τέφρας

σας παρακαλώ

γιόμισε ο κόρφος δάκρυ

παρευθύς, αδιάφορα πεταμένο

εκεί σε κάποιαν άκρη

Εμπνευσμένο από το: ΘΡΙΑΜΒΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, Σελ. 34.

© HELLENIC POETRY, 2018

 


 

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

 

Image result for καραγκιοζης προσευχη

 

 ΠΡΟΣΕΥΧΗΣΟΥ

(Πατησίων, 01/01/2018)

 Σμιλάγκια τώρα οι στίχοι

της γέννησης η ποίησή μας

σπαράχτηκε η ώρα

ανάμεσα από προσευχές

για εκείνο το αγριογούρουνο

μεγάλη η περιουσία σου

κι ύστερα πέθανες

μα τράβηξε η λέξη τούτη

κάποιον δικό της δρόμο

έτσι λοιπόν τώρα Φλόρετ προσευχήσου

 Εμπνευσμένο από το: ANIMULA, Σελ. 30.

© HELLENIC POETRY, 2018

 

 


 

THE POET OF THE UNIVERSE

 

 

 

 

 

 

 


Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>